Tokyo’daki Shibuya İstasyonu’nun yakınında bir köpek heykeli var. Kalabalığın içinde durup fotoğraf çektiren insanların gördüğü bu heykel, Hachikō adlı bir Akita’nın anısına yapıldı. Onun hikâyesi, Japonya’dan dünyanın dört bir yanına ulaştı.
Hachikō ve Profesör Ueno
1923’te doğan Hachikō, Tokyo İmparatorluk Üniversitesi’nde görev yapan Profesör Hidesaburō Ueno ile yaşıyordu. Ueno’nun yolculuklarında istasyona uğramak, Hachikō’nun yaşamındaki alışkanlıklardan biriydi. Profesör 1925’te beklenmedik biçimde hayatını kaybetti. Hachikō ise sonraki yıllarda Shibuya İstasyonu’na gelmeye devam etti.
Hachikō’nun istasyondaki varlığı zamanla çevredeki insanların da dikkatini çekti. Hikâyesi önce Japonya’da tanındı, sonra kitaplara ve filmlere konu oldu. 1935’te öldüğünde ardında bugün de hatırlanan bir iz bıraktı.
İki farklı heykel, aynı bağ
Shibuya’daki heykelde Hachikō tek başına duruyor. Tokyo Üniversitesi kampüsündeki bir başka heykelde ise Profesör Ueno ile yeniden buluşurken tasvir ediliyor. Biri bekleyişi, diğeri kavuşma fikrini anlatıyor.
Hachikō bize ne hatırlatıyor?
Köpeklerle yaşam, birlikte geçirilen küçük anlarla şekillenir: tanıdık bir ses, her gün çıkılan yol, kapıda karşılanma... Hachikō’nun hikâyesi bu alışkanlıkların insanlarla köpekler arasındaki ilişkide ne kadar derin bir yer tutabildiğini hatırlatıyor.
Bugün Shibuya’da onun heykelinin önünden geçenler yalnızca ünlü bir köpeği değil, bir insanla paylaştığı hayatı da anıyor.
Kaynaklar:
- The University of Tokyo, Hachiko and UTokyo
- The University of Tokyo, Professor Ueno and Hachiko Statue
- American Kennel Club, Akita History and Hachikō
Kapak görseli temsilidir.
